Նոր կադրեր Ապրիլյան պատերազմ․ ապրիլի 2, Սեյսուլան, ազատագրված հերոսական 116 մարտական դիրքը օդից

Նոր կադրեր Ապրիլյան պատերազմ․ ապրիլի 2, Սեյսուլան, ազատագրված հերոսական 116 մարտական դիրքը օդից

Հայերի ոսկորները եվրոպացի արտադրողի համար էժան գնով հումք է եղել. Բասքըն Օրան

17/03/2014 19:48

Հայերի  ոսկորները եվրոպացի արտադրողի համար էժան գնով հումք է եղել. Բասքըն Օրան

Թուրք հրապարակախոս, պրոֆեսոր Բասքըն Օրանը T24 լրատվականի իր սյունակում անդրադարձել է հայոց ցեղասպանությանը հաջորդած հայերի ոսկորների վաճառքին: Թուրք պրոֆեսորը նախ գրում է մի հայի մասին, ով անձամբ ականատես է եղել դեպքերին: 

Մանուել Քըրքյաշարյանը 1997թվականին Սիդնեյում մահից առաջ  մի ձայնագրություն է թողել, որում պատմում է 1924-1925 թթ. տեղի ունեցած մի դեպքի մասին:

Քըրքյաշարյանը նշում է, որ 1925-ին Հալեպում արհեստագործական ավտոտնակներից մեկում սովորելիս մի անգամ մի բեռնատար է եկել, որի ծածկոցից երևացել է, որ որ մեքենան շատ է բեռնված: Քըրքյաշարյանի այն հարցին, թե արդյոք շատ չեն բեռնել մեքենան, պատասխանում են, որ շատ է թվում, բայց իրականում բեռը թեթև է: Իսկ երբ Քըրքյաշարյանը հետաքրքրվել է, թե այդ ինչ բեռ է, նրան տեղեկացրել են, որ դրանք Դեյր Զորի անապատներ քշված ու սպանված հայ գաղթականների ոսկորներն են: Իսկ այժմ Եվրոպայից ինչ-որ ընկերություն գնել է այդ ոսկորները, կազմակերպվում է դրանց տեղափոխումն Իսքենդերունի նավահանգիստ, այնտեղից էլ` շոգենավով դեպի Եվրոպա: Քըրքյաշարյանը երկու անգամ ականատես է եղել նման դեպքի: 

Թուրք հրապարակախոս, պրոֆեսոր Բասքըն Օրանը ընդգծում է, որ սկզբում չի հասկացել այդ պատմությունը և արժանացրել: 

Սակայն Քըրքյաշարյանի պատմության մեջ երկու հանգամանք Օրանին ստիպել է ետ վերադառնալ այդ դաժան պատմությանը. այն, որ 2 անգամ է այդպիսի բան տեսել  նույն մարդը և այն, որ իսկապես չորացած կմախքը ծավալով մեծ է լինում, իսկ քաշով՝ թեթև:

Բասքըն Օրանը մեկ ամիս առաջ Devrimcikaradeniz.com կայքում նմանատիպ մի տեղեկության է հանդիպում: Մասնավորապես այն, որ 1924 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Մուդանիայից Մարսել շարժվող նավը մտնում է Սալոնիկ: Նավի բեռը համապատասխան փաստաթղթեր չի ունենում, իսկ բեռնակիրները նկատում են, որ խորհրդավոր բեռն իրենից մարդու կմախքոսկրների զանգված է ներկայացնում: Համապատասխան ծառայությունները միջամտում են, սակայն վերնախավից եկած հրամանից հետո նավը բաց են թողնում:

Հետո «Նյու Յորք թայմս» թերթի 23.12.1914 թվականի համարում տեղեկություն կա այն մասին, որ Մարսելի նավահագիստ է մտել «Զան» անգլիական նավը, որը 400 տոննա մարդկային ոսկորներ է տեղափոխում: Ըստ տեղեկությունների՝ բեռը բեռնվել էր Մարմարա ծովի Մուդանիա նավահանգստից և Փոքր Ասիայի կոտորածների զոհերի ոսկորներն են: 

Նմանատիպ մի տեղեկություն էլ Մարսելում լույս տեսնող Միդի թերթի 24.12.1924 թվականի համարում է հայտնվել, որտեղ նշված է, որ այդ բեռը Թուրքիայում և Փոքր Ասիայում իրականացված հայերի կոտորածների վայրերից են հավաքել:

Օրանը, վստահաբար, եզրակացնում է, որ Մարմարայից հույների, իսկ Սիրիայից հայերի ոսկորներ են տարել, քանի որ երկու տեղում էլ մուսուլմաններին պատկանող «եղբայրական գերեզմաններ» չկան: 

Օրանը դիմում է նաև բժշկի՝ ճշգրտելու, թե արդյունաբերության մեջ մարդու ոսկորներից ինչ կարելի է ստանալ և բացահայտում է, որ այդ ժամանակաշրջանում սոսինձ, ժելատին, ակնոցի շրջանակ, ինչպես նաև անասնակեր էին պատրաստում հենց մարդու ոսկորներից: Այս ոսկորները եվրոպացի արտադրողի համար էժան գնով հումք է եղել:

Հոդվածագիրը մեկ բան հաստատապես ընդգծում է, որ այդ «ոսկորների արտադրողները» երիտթուրքեր էին, իսկ գնորդերը` եվրոպացիները` մեջբերելով Քըրքյաշարյանի խոսքերը. «Ահա, եվրոպացիները հայերին որպես գործիք օգտագործեցին, նրանց կյանքը և ոսկորները անգամ գնեցին և իրենց շահերի համար օգտագործեցին»: 


Այս թեմայով

Ֆեյսբուք

Հայագիտություն

«ՖրիՎոյսՆյուզ»ՍՊԸ

Էլ. փոստ՝ info@armfvn.com

Գովազդի համար զանգահարել՝ (+374)93789764

© All rights reserved

Գտեք Մեզ`